Is twitter een hype die de bibliotheekwereld aan zich kan en moet laten voorbijgaan? Daarop antwoord ik volmondig: JA !
Twitter kan handig zijn, voor journalisten die live een revolutie verslaan, voor persagentschappen die nieuwsflitsen heet van de naald de wereld insturen, voor congresgangers om met het panel vooraan te discussiëren of om hun collega's die andere lezingen aan het volgen zijn op te roepen alles direct te laten vallen en ASAP die onwaarschijnlijke interessante uiteenzetting van hun eigen spreker te komen volgen.
Twitter kan enkel dienen om de bibliotheek op een extra communicatiekanaal te profileren, om kruisverbanden te leggen met andere biebetalages op Blogger, Flikker, Facebook... en om te bewijzen dat de bieb mee is met de Web 2.0 revolutie, dat we hip zijn. Want dat is Twitter toch vooral: hip en luchtig, maar met weinig inhoud, een virtueel dom blondje dus, leuk om eens kort mee te stoeien (in 140 minuten), maar niet om er een langdurige relatie mee aan te gaan.
Twitter zet geen zoden aan de dijk. Met al dat gekwetter bereikt een bibliothecaris m.i. niet meer mensen, want wie van zijn gebruikers behoort (al) tot dat selecte netwerkje (of is het een social incrowd ?) van Web 2.0 aficionado's ? ;-)
Ik luister liever naar de vogeltjes in het park achter onze bieb.
Posts
